A cidade das Estrelas e a Pedra

Como cidade medieval, Santiago estaba protexida por unha muralla con Sete Portas, a imitación de Xerusalén.

O obxectivo era protexer a Catedral románica, que se convirte en centro de peregrinación co descubrimento do Sepulcro do Apóstolo Santiago (século IX), xurdindo ó seu redor mosteiros e igrexas, entre as que destacaron San Paio de Antealtares e San Martiño Pinario.

Da propia muralla só se conservan dous tramos: na Fonte de Santo Antonio e nunha vivenda particular na Rúa Entremuros.

A cidade foi ampliándose e protexendo as portas da muralla coa construción de mosteiros das novas ordes relixiosas; Franciscanos en San Francisco e Santa Clara, Dominicos en Bonaval e Belvís, Carmelitas no Carme de Arriba e Carme de Abaixo, Mercedarias no Convento Madres Mercedarias e Nosa Señora da Merced de Conxo.

As sete portas de Santiago

Porta do Camiño
ou Francíxena

Acollía ó grupo máis numeroso dos peregrinos do Camiño Francés e tamén era a entrada dos nobres, bispos e autoridades.

Porta da Pena

Por aquí facían a entrada os peregrinos do Camiño Inglés. Moi preto dispoñían dun hospital de peregrinos baixo a protección de San Roque, peregrino que se converterá en protector fronte ás pestes.

Porta de San Francisco

É a menos documentada e con múltiples transformacións urbanísticas, rematando co derrube das casas para a construción da Facultade de Medicina nos primeiros anos do século XX.

Porta da Trinidade
ou do Santo Peregrino

Presenta a singularidade de ser a porta de saída tanto para os mortos que quedaban no cemiterio como para quen continuaban o Camiño ata Fisterra (a fin do mundo).

Tamén por esta porta facían a entrada enfermos e tullidos nas súas carretas (Rúa Carretas), así como os produtos das hortas do rural (Rúa das Hortas).

Porta Faxeira

Acollía ós peregrinos do Camiño Portugués. Era tamén a entrada dos produtos agrícolas do Val da Mahía e do peixe de Noia.

Porta da Mámoa

Debe o seu nome a un enterramento prehistórico. Era paso de persoas e mercadorías.

Porta de Mazarelos

É a única que se conserva, con modificacións en diferentes séculos. Facían a entrada por ela os peregrinos do Camiño Mozárabe ou Ruta da Prata.

Coñecida tamén como Porta do Viño, pois por ela entraba o viño do Ulla e o do Ribeiro.

Os camiños de Santiago

É ben recoñecido que os camiños de peregrinaxe a Compostela percorren case a totalidade da xeografía galega, facendo que a viaxe sexa unha experiencia inesquencible, e a súa conclusión na cidade do Apóstolo, encha ao peregrino de sensacións indescriptibles, en un entorno con unha longa historia chea de lendas e realidades presentes en cada recuncho desta fermosa cidade, sempre disposta a recibir con agarimo aos seus visitantes e todo aquel que queira coñecer a súa historia.